Steun ons!

Antwoord op een brief

Opinie

Uitdaging

Het is altijd een uitdaging voor een beginnend directeur om goed geïnformeerd te zijn over hoe de achterban over bepaalde zaken denkt. Dit wordt alleen maar pertinenter, wanneer de media-aandacht toeneemt en de overheid daarop reageert. Rond de jaarwisseling was er veel commotie rondom interlandelijke adoptie. Hoogtepunt daarin was misschien wel de aankondiging van een nieuwe, onafhankelijke onderzoekscommissie. Taak van de commissie is te kijken naar de rol van de overheid bij interlandelijke adopties in het verleden.

Op dit soort momenten is het fijn om brieven te krijgen van adoptieouders met niet alleen vragen, maar ook met hun visie op de commotie, die helpt om onze eigen mening verder te ontwikkelen.

 

Zo’n brief kregen we onlangs binnen. De schrijver stelt twee vragen. Ten eerste wat de mening van Wereldkinderen is over de huidige discussie in de media, de politiek en in het algemeen onze maatschappij. Daarnaast wil hij weten waar wij als Wereldkinderen staan met betrekking tot het door de overheid aangekondigde onderzoek.

Om met die laatste vraag te beginnen: in het verleden zijn er dingen gebeurd die we nu niet meer zouden accepteren. Met de kennis van nu weten we dat bepaalde handelswijzen en procedures in het verleden niet toereikend waren. Ze hebben geleid tot onze huidige standaard en regelgeving. Er zijn klaarblijkelijk fouten gemaakt in het verleden. We hebben van deze fouten geleerd. De terugblik op die periode moet wel ook in de juiste historische context worden beoordeeld.

Scherp onderscheid

De huidige discussie verwijst vaak naar ‘illegale adopties’. Interlandelijke adoptie is een legale procedure. Het als illegaal te benoemen laat zien hoe over interlandelijke adoptie gedacht wordt. In de media wordt adoptie nog wel eens als een clandestiene bezigheid neergezet waarbij regels worden gebroken en geld wordt verdiend aan kinderen en waarbij een meerderheid actief is met foute intenties. Daar wil ik een scherp onderscheid maken. Wanneer het welzijn van het kind niet centraal staat en het kind niet het beginpunt is van al het handelen, heeft het niets te maken met interlandelijke adoptie. Dan hebben we het mogelijk meer over kinderhandel en ontvoering. Interlandelijke adoptie gaat over kinderwelzijn, over het belang van het kind centraal stellen en die belangen zorgvuldig afwegen.

 

Voorkomen is beter dan genezen. We moeten dan wel begrijpen wat voorkomen moet worden. Oftewel, als er duidelijke aanwijzingen zijn dat in het verleden het welzijn van kinderen is geschaad, dan moeten we kijken hoe we dit in de toekomst kunnen voorkomen. Het huidige voorstel van de Nederlandse overheid voor een onafhankelijke onderzoekscommissie kan hierbij helpen. De uitdaging is dat op dit moment weinig tot niks bekend is met betrekking tot wat deze commissie gaat doen. Vanuit Wereldkinderen staan wij in eerste instantie open voor het voorstel, maar voordat we volledig steun kunnen betuigen, moeten eerst meer details duidelijk worden. Op het moment van schrijven bestaat de commissie nog niet, maar we zijn vooralsnog tevreden over hoe de overheid ons probeert te betrekken in de discussie.

Intern debat

Zo is een mooie brief van een adoptievader niet alleen de inspiratie geworden voor deze column, maar ook het startpunt van een intern debat. Het is belangrijk dat we als organisatie open staan voor de goed onderbouwde mening van anderen. We blijven dan ook luisteren naar de overheid, onze collega’s in de interlandelijke adoptieketen, experts en natuurlijk naar de betrokkenen uit de adoptiedriehoek.

 

Jeroen Jansen, directeur  Wereldkinderen