De vraag ‘Is adoptie per definitie een trauma?’ is gecompliceerder dan hij lijkt. Adoptie hangt meestal samen met afgestaan worden en ontberingen in kindertehuizen. Deze negatieve ervaringen kunnen traumatisch zijn en ze zijn een bewezen risico voor de ontwikkeling van kinderen. Anderzijds kan adoptie in een liefdevol gezin tot indrukwekkend herstel leiden. Maar ook tot trauma? Daarnaar gingen Brodzinsky, Gunnar en Palacios op zoek.

 

Je naam is belangrijk. Het is een deel van je identiteit en geeft je verbondenheid met je familie weer. Bij adoptie krijgen kinderen de achternaam van de nieuwe ouders en veel adoptieouders veranderen ook de voornaam van het kind in een meer Westerse naam.

Tegenwoordig hebben geadopteerden meer mogelijkheden om te zoeken naar hun biologische familie, onder andere via sociale media en DNA-databanken. Maar: het vinden van je biologische familie is één stap, daarna is het contact met hen onderhouden een volgende uitdaging.

In de huidige discussie over interlandelijke adoptie wordt vaak verwezen naar het subsidiariteitsbeginsel. Maar dat ligt misschien ingewikkelder ligt dan gedacht. Zoals blijkt uit dit artikel van onderzoekers uit Japan en Maleisië.

In juli vond het grote 2-jaarlijkse adoptie-onderzoek congres ICAR plaats. Dit jaar 4 dagen online met 169 presentaties en ruim 300 deelnemers uit 30 landen. Het leverde nieuwe inzichten en indrukwekkende overzichten.